artiesten

Boaz Kaizman



De in 1962 in Tel Aviv geboren Kaizman studeerde in Israël en Duitsland. Sinds 1993 woont en wekt hij afwisselend in Keulen en Tel Aviv. In zijn werk onderzoekt Kaizman de begrenzingen van tijd en beweging binnen vaste referentiekaders en tracht zo een eigen ruimte te definiëren. Het resultaat omschrijft hij zelf als een abstracte vorm van visuele muziek.
Kaizmans uitgangspunt is het gekrabbel van een peuter met potlood en papier, een wereld waarin tijd en ruimte kunnen worden gemanipuleerd zodat ze perfect in de zich ontwikkelendeverbeelding van het kind passen.
Hij maakte ‘gekrabbelde’ tekeningen met behulp van een vierkleurenpotlood en vervolgens met die beelden weer een film. – 100 tekeningen, die ieder een veranderde bewegingstoestand tonen. 25 tekeningen per seconde. Zo vormen de 100 tekeningen (of krabbels) samen een verloop van vier seconden, die vervolgens in een loop van dertig minuten zijn gemonteerd.
De muziek bij de film is gecomponeerd door ThomasBrinkmann en gebaseerd op de zogenaamde ‘Fibonacci Reeks’, waarbij de twee stereocanalen de twee polen van de binaire code definieren waarin de reeks is gerepresenteerd. De muziek is geen begeleiding van de film en de film is geen begeleiding van de muziek. Wat je ziet is wat je ziet en wat je hoort is was je hoort.

boaz kaizman
"one hundred and one drawings"
music: thomas brinkmann

By concerning itself with the contours of time and movement within a specific frame of reference, Boaz Kaizman's work seeks to define a sphere for itself: an abstract visual music.
Kaizman's point of departure lies in the scribbling of a toddler, something I consider to be a realm of "pure presence", in which time and space can be rearranged to fit the child's developing imagination.
The scribbled drawings were made with the help of a four-coloured pencil, and out of these drawings he has made a film - 100 drawings, each showing a changed stage of movement, 25 drawings per second. Therefore, 100 drawings (or scribbles, if you may) in a succession of 4 seconds are now in a time loop of 30 minutes.
The music, composed by Thomas Brinkmann, is based on the “Fibonacci Row”. The two stereo channels are defining the two conditions you need for the binary code, in which the row is represented.
The music is not accompanying the film, nor the film is coming to accompany the music. What you see is what you see, and what you hear is what you hear.

35 mm film 30 minutes, Digital BETACAM 30 minutes

Website:
Boaz Kaizman
toonfestival.nl © 2005
)toon) is een initiatief van Peter Bruyn, Patronaat & Nieuwe Vide