artiesten

Tony Conrad

Een levende legende, zowel wat zijn bijdrage aan de muziek als met betrekking tot zijn pionierswerk in film en videokunst. De in 1942 geboren Amerikaan Tony Conrad studeerde muziek aan de Harvard University in Boston en vestigde zich vervolgens in New York waar op dat moment - het waren de vroege jaren zestig – de artistieke avant-garde tot volle bloei kwam. Het waren de hoogtijdagen van de Fluxus-beweging, een soort revival van de Dada van begin twintigste eeuw. De twintigjarige Conrad vond al snel aansluiting bij een groep musici waartoe ook de iets oudere pionier van de minimal music, La Monte Young, behoorde. En verder Conrads generatiegenoot John Cale en slagwerker Angus MacLise.

Ze maakten muziek. Soms onder de naam The Dream Syndicate. Op andere momenten als the Theatre of Eternal Music. Vreemde muziek, eindeloze monotone ‘drones’, met Conrad en Cale op viool en altviool, die pas in de jaren negentig voor het eerst onder de titel ‘Early Minimalism’ zouden worden uitgebracht.

Het geluid dat de groep voortbracht zou echter al veel eerder haar eigen weg vinden in de rock, en wel via The Velvet Underground, die in feite rechtstreeks uit de groep rond Conrad en Cale voortkwam. In 1965 zocht een platenmaatschappij Pickwick een band die een jonge songschrijver kon begeleiden die onder de naam The Primitives een singeltje, ‘The Ostrich’, gemaakt had. Die songschrijver heette Lou Reed. The Primitives bestonden slechts enkele concerten. Conrad had andere artistieke plannen, evenals MacLise. Conrad gaf Reed – zo wil het verhaal – in de korte tijd dat ze samenwerkten nog wèl de obscure sm-roman ‘The Velvet Underground’ van Michael Leigh, waaraan Cale en Reed de naam van hun nieuwe groep zouden ontlenen.

Ondertussen experimenteerde Conrad halverwege de jaren zestig met film. Een van zijn bekendste werken uit die tijd is ‘The Flicker’ een bijna stroboscopische visuele ervaring die z’n tijd op dat moment ver vooruit was en ruim dertig jaar later in de videokunst weer navolging zou vinden. De muziek pakte Conrad in de vroege jaren zeventig pas weer op, toen hij in contact kwam met de Duitse Krautrockformatie Faust, die zoekende naar de bronnen van het avantgarde-rockgeluid van The Velvet Underground bij hem terecht waren gekomen. Met drie leden van die groep maakte hij in 1972 het album ‘Outside the Dream Syndicate’, waar nog geen electronische instrumenten aan te pas kwamen, maar die – evenals Conrad’s muziek uit de jaren zestig – een blauwdruk zou blijken voor de ‘drones’ van de techno-generatie en de postrock van de jaren negentig.

Na zijn samenwerking met Faust liet Conrad de muziek weer lange tijd voor wat het was, om te gaan doceren aan de media-faculteit van de Universiteit van Buffalo, wat hij tot op de dag van vandaag is blijven doen. In Buffalo houdt hij zich vooral met videokunst bezig en de laatste jaren worden zijn installaties in toenemende mate internationaal getoond. Ook als musicus en componist is Conrad actiever dan ooit, sinds het conaisseursplatenlabel Table of the Elements in de jaren negentig begonnen is zijn muziek uit te brengen.

Op )toon) 2006 is Tony Conrad vertegenwoordigd met een video-installatie, enkele film- en videowerken en in meerdere programma-onderdelen als musicus.

Website Tony Conrad:
website

Over Conrads video-installatie ‘Conversation I’:
website

Tony Conrad op het Table of the Elements label:
website

Lees een recent interview met Tony Conrad:
website